نیمکت

 

شبيه كبوتر
با آسمان نسبت دارد
كسي از حوالي بهشت 
كه با كودكي ام مي آيد
كسي كه
در يلداي مو هايش برف مي بارد
و داستان دستهاي ظريفش
در دهان رختها به بند كشيده مي شود
و چشمها
چشمهاي قرينه ماه
آيينه اي كه در اقتدار زمان مي شكند
كسي كه هست
ولي دلم برايش تنگ ميشود
لالا لالا
دل باغچه
از برگهاي زرد پر مي شود...
 

برخي نمونه هاي ادبيات نسبتا پست مدرن به قلم سيد ابراهيم نبوي:

قبل از انتخابات: ايشاء الله يکي از خودشون مي آد، رابطه با آمريکا برقرار مي کنه راحت مي شيم.
امسال: فقط دلم مي خواد آمريکايي ها حمله کنند، مي زنيم پدر شون رو در مي آريم.
سال بعد: پدرمون در اومد، پس اين آمريکايي ها کي مي رن؟

پارسال: بريم خونه يک نماز درست و حسابي بخونيم.
امسال: بريم خيابون يک نماز درست و حسابي بخونيم.
سال بعد: بريم عربستان يک هفته مثل آدم نماز بخونيم.

شيرين عبادي( يک سال قبل): اکبر گنجي بايد آزاد شود.
شيرين عبادي( امسال ): زندانيان گوانتانامو بايد آزاد شوند.
شيرين عبادي( يک سال بعد) : همه بايد آزاد شوند.

دو سال قبل: دارم مي رم دانشکده حقوق، مي خوام سخنراني رئيس جمهور رو گوش کنم.
امسال: دارم مي رم شهرستان، مي خوام سخنراني رئيس جمهور رو گوش کنم.
سال آينده: دارم مي رم زنگبار، مي خوام سخنراني رئيس جمهور رو گوش کنم.

چهار سال قبل( در اوج اصلاحات): يار دبستاني من، با من و همراه مني...
سه سال قبل( زمان اصلاحات): ديوونه ديوونه، ديوونه شو ديوونه... هو هو هو هو هاهاهاها
دو سال قبل( زمان انتخابات): دلم کسي رو نمي خواد، فقط بخاطر تو، زندگي ام رفته به باد، فقط بخاطر تو.
يک سال قبل( اول احمدي نژاد): آخ من قربون اون صورت خوشگلت برم، تو دلت غم نشينه قربون اون دلت برم، پاشو باز با من برقص تا گل بريزم زير پات، تا به آتيش بکشي صحنه رو با دلبري هات، خوشگلا بايد برقصن، خوشگلا بايد برقصن
امسال( يک سال بعد از احمدي نژاد): چشمامو رو هم ميذارم و تورو بيادم ميارم، دوباره دست تکون ميدن اونا، تورو به هم نشون ميدن اونا، کم ميارم آخه تورو، تورو بيادم ميارمو... دنيا ديگه مث تو نداره، نداره نه مي تونه بياره....

يک سال قبل: اين آمريکايي ها چي مي گن، اصلا کي مي خواد انرژي هسته اي توليد کنه؟
امسال: انرژي هسته اي حق مسلم ماست.
سال بعد: اوني که پارسال مي گفتن حق مسلم ماست چي بود؟

دو سال قبل: جوک اون رشتي يه رو شنيدي؟
يک سال قبل: شنيدي احمدي نژاد چي گفته؟
يک سال بعد: اخبار رو شنيدي؟

ايران_تهران_ايستگاه مترو صادقيه
نميدونم چي داره سر ما مي ياد
ما داريم عوض ميشيم
داريم ميريم به عقب
كسي نيست بازگست ما رو به عقب تبريك بگه

«آنگاه که ديگر من از دنيا رفته‌ام، ماه زيباي آوریل موهاي خيس از باران‌اش را پريشان مي‌کند و تو دل‌شکسته بر روي پيکر بي‌جان من خم مي‌شوي. و من اهميتي نمي‌دهم. چرا که مي‌خواهم در آرامش به‌سر برم. به‌سان درختان سرسبز، هنگاهي که قطرات باران شاخه‌هاي نازک‌شان را خم مي‌کند. و من ساکت‌تر و سنگ‌دل‌تر از اکنونِ تو خواهم بود.»

یاد داشت Sara Teasdale شاعر آمريکايي قبل از خودکشی1933